Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o Narodowych Funduszach Inwestycyjnych i ich prywatyzacji celem ustawowym Narodowych Funduszy Inwestycyjnych jest pomnażanie wartości tzw. spółek parterowych, a ta

Interpelacja w sprawie wpływu działalności Narodowych Funduszy Inwestycyjnych na wyniki gospodarcze zakładów naprawczych taboru kolejowego

   Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o Narodowych Funduszach Inwestycyjnych i ich prywatyzacji celem ustawowym Narodowych Funduszy Inwestycyjnych jest pomnażanie wartości tzw. spółek parterowych, a także sprzedaż wiodących pakietów akcji tych spółek z punktu widzenia interesów Skarbu Państwa. Spółkami takimi są Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Mińsku Mazowieckim, w Ostrowie Wielkopolskim, w Gniewczynie, w Nowym Sączu oraz w Poznaniu.    Okazuje się jednak, że podmioty zajmujące się produkcją i naprawą taboru kolejowego już od momentu przejęcia ich przez NFI praktycznie nie mogły liczyć na pomoc ze strony nowych właścicieli. Niewielkie zainteresowanie poprawą sytuacji ekonomiczno-finansowej tych spółek stało się okazją dla kapitału spekulacyjnego do przejmowania za niewielką opłatą znacznego majątku tych podmiotów, a następnie transferowania środków finansowych tkwiących w dużych należnościach pochodzących głównie od PKP.    Wskutek niewłaściwie przygotowanych i przeprowadzonych transakcji przychody Funduszy ze sprzedaży akcji były niższe łącznie o 11 184,1 tys. zł od wartości kapitałów własnych spółek parterowych. Sprzedaży akcji tych spółek dokonano podmiotom niewiarygodnym finansowo, występującym w roli pośredników podmiotów zagranicznych. W konsekwencji wyboru takich inwestorów Fabryka ˝Wagon˝ SA w Ostrowie Wielkopolskim upadła, zaś Fabryka Wagonów Gniewczyna SA oraz Poznańskie Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego SA znalazły się w sytuacji realnego zagrożenia kontynuowania działalności. Doszło wręcz do sytuacji, że zarząd spółek występował przeciwko decyzjom, sprawującym nadzór właścicielski Narodowym Funduszom Inwestycyjnym, jak to miało miejsce w przypadku działania Zarządu ZNTK Nowy Sącz SA, który nie dopuścił niewiarygodnego inwestora do przejęcia kontroli nad tą spółką. Istniała bowiem realna groźba z jego strony wytransferowania ze spółki środków finansowych. Takie transfery środków, bądź ich próbę, stwierdzono w przypadku 3 innych spółek.    Innym sposobem odzyskiwania środków zainwestowanych w nabycie akcji spółek parterowych był nieuzasadniony wynikami ekonomiczno-finansowymi wzrost kosztów ogólnego zarządu, a zwłaszcza wynagrodzeń członków zarządu.    Decyzje rad nadzorczych noszące znamiona niegospodarności dotyczyły wprowadzania kosztownych przywilejów dla członków zarządu, nieadekwatnych do pogarszającej się sytuacji ekonomiczno-finansowej spółki.    Niewłaściwie została wykorzystana pomoc publiczna udzielona PZNT SA w wysokości przekraczającej wartość jej majątku. Spółce zostały umorzone długi na kwotę 70 187,1 tys. zł, a mimo to w dalszym ciągu dopuszczała do powstawania nowych zaległości publiczno-prawnych. Zarząd PZNTK SA nie podejmował działań oszczędnościowych, a Walne Zgromadzenie podjęło na wniosek Zarządu uchwałę o przeznaczeniu zysku powstałego w wyniku uzyskania pomocy publicznej na dywidendę.    W związku z powyższym prosimy Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1. Czy Minister Skarbu Państwa kontroluje, jeśli tak to w jakim zakresie, działalność Narodowych Funduszy Inwestycyjnych?    2. Jakie kroki zamierza podjąć Pan, jako Minister Skarbu Państwa, aby skrócić rażącą niegospodarność graniczącą z łamaniem prawa i działaniem na szkodę Skarbu Państwa Narodowych Funduszy Inwestycyjnych?    3. Czy w podanych przypadkach dotyczących ZNTK Minister Skarbu Państwa wystąpił z roszczeniem o naprawienie szkód, w tym do swoich przedstawicieli skierowanych do rad nadzorczych?    4. Czy Minister Skarbu Państwa podjął również skuteczne czynności dyscyplinarne wobec pracowników Ministerstwa Skarbu Państwa oddelegowanych na członków rad NFI?    Posłowie Krzysztof Filipek    i Janusz Maksymiuk    Warszawa, dnia 20 lipca 2006 r.

Kategoria debaty: spolek skarbu panstwa zarzadu sytuacji




Globalstar Satellite Globalstar Globalstar Satellite Phones ppp restrukturyzacja biznes plan na dotacje wasilewski ełk pościel kadry i płace pieniądze