Debaty sejmoweXII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie uporządkowania stanu prawnego uczelni medycznych w odniesieniu do szpitali klinicznych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Sergiusza Plewy, przekazaną przy piśmie znak SPS-0202-3257/00, w sprawie uporządkowania stanu prawnego uczelni medycznych w odniesieniu do szpitali klinicznych z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    Zgodnie ze statutami samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej szpitale kliniczne realizują następujące zadania: wykonują usługi diagnostyczno-lecznicze, prowadzą działalność naukowo-badawczą i wykonują usługi dydaktyczne. Jednak 95% przychodów szpitale kliniczne uzyskują z realizacji umów z kasami chorych, a więc ich podstawowym zadaniem jest leczenie pacjentów.    Na podstawie rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 17 września 1999 r. szpitale kliniczne zawierają z uczelniami medycznymi umowy o udostępnienie szpitala na wykonywanie zadań dydaktycznych i w umowie określają zasady współpracy oraz rozliczenia kosztów wzajemnej działalności. Wyższa uczelnia nie jest petentem, lecz równorzędną stroną umowy ze szpitalem klinicznym. Strony w umowie określają zasady finansowania prac badawczych oraz dydaktyki prowadzonej przez pracowników uczelni na terenie szpitala.    Dzięki temu umożliwiony będzie przepływ środków finansowych między obydwoma jednostkami. Uczelnie powinny refundować szpitalom koszty nauki i dydaktyki prowadzonej na ich terenie.    Podobną umowę może uczelnia medyczna podpisać z każdym innym publicznym i niepublicznym zakładem opieki zdrowotnej. Umożliwia to akademiom medycznym wybór na swoją bazę dydaktyczno-naukową najlepiej spełniającego te zadania szpitala, a jednocześnie pozwala racjonalnie gospodarować środkami przeznaczonymi na dydaktykę i naukę. Udostępnienie powyższe nie może ograniczyć dostępności świadczeń zdrowotnych zakładu opieki zdrowotnej określonych w jego statucie. Tak zorganizowana współpraca zabezpiecza potrzeby akademii medycznej w zakresie kształcenia i prowadzenia badań naukowych. Jednocześnie nie powinny wzrosnąć koszty kształcenia lekarzy.    Bezpodstawne są obawy o pozbawienie akademii medycznych bazy do praktycznej nauki zawodu, możliwości realizacji procesu dydaktycznego i możliwości prowadzenia badań naukowych oraz konflikty mogące powstać na tym tle. Kształcenie praktyczne studentów z założenia musi być oparte o jednostki organizacyjne służby zdrowia, które świadczą usługi zdrowotne w zakresie zarówno podstawowym, jak i specjalistycznym, z zachowaniem wymogów wynikających z potrzeb dydaktyki.    Jednocześnie pragnę nadmienić, iż trwa proces przekazywania przez ministra zdrowia jako organu założycielskiego, uprawnień i obowiązków wobec szpitali klinicznych rektorom uczelni medycznych. Przekazano już uprawnienia w stosunku do dwóch szpitali klinicznych rektorowi Akademii Medycznej w Szczecinie i w stosunku do trzech szpitali klinicznych rektorowi Uniwersytetu Jagiellońskiego.    W planach budżetowych akademii medycznych na 2000 r. zagwarantowano środki na dydaktykę kliniczną. W budżecie Ministerstwa Zdrowia zarezerwowano na ten cel kwotę 30 mln zł.    Łączę wyrazy szacunku    Podsekretarz stanu    Andrzej Ryś    Warszawa, dnia 9 marca 2000 r.