Debaty sejmoweXII Kadencja

Interpelacja w sprawie przyszłości uzdrowisk polskich

   Szanowna Pani Minister! Od 1,5 roku trwają prace komisji sejmowej oraz ministra zdrowia nad zmianą prawa regulującego działalność polskich uzdrowisk lecznictwa uzdrowiskowego.    Po wprowadzeniu nowych zasad finansowania usług medycznych, w tym usług sanatoryjnych, wiele z uzdrowisk nie jest w stanie wykorzystać aktualnego potencjału leczniczego, gdyż kasy chorych ograniczyły dostępność do leczenia uzdrowiskowego. Trwają zapewne analizy, co jest przyczyną mniejszego wykorzystania bazy sanatoryjnej, ponieważ do końca 1998 r. pacjenci oczekiwali na leczenie do 2 lat. Czyżby ozdrowienie pacjentów nastąpiło od 1 stycznia 1999 r.?    Jednakże z informacji, jakie posiadam, wynika, że wielu prezesów uzdrowisk zamierza kosztem zwolnień pracowników dostosować koszty do zmniejszenia obłożenia.    W wyniku decyzji kas chorych wiele obiektów jest niewykorzystanych, co moim zdaniem w ciągu kilku lat może doprowadzić do sytuacji takiej, jak w Funduszu Wczasów Pracowniczych, którego obiekty zostały bezpowrotnie zniszczone z przyczyny nieużywania tych obiektów na działalność wypoczynkowo-leczniczą.    Jeżeli potencjał bazy uzdrowiskowej jest za duży, to czy zdaniem pani minister nie należy:    1. Dokonać analiz potrzeb lecznictwa uzdrowiskowego w skali kraju?    2. Dostosować wielkość bazy uzdrowiskowej do potrzeb?    W związku z powyższym chciałbym zadać pani minister pytania:    1. Jaką wartość księgową mają polskie uzdrowiska?    2. Czy rząd RP chce być właścicielem uzdrowisk, czy też przewiduje możliwość sprzedaży, prywatyzacji majątku uzdrowisk?    3. Czy ministerstwo rozważało możliwość przekazania nadzoru nad uzdrowiskami samorządom wojewódzkim?    4. Czy i w jaki sposób ministerstwo jest w stanie przygotować strategię wobec polskiego lecznictwa uzdrowiskowego?    Poseł Leszek Marian Szewc    Wałbrzych, dnia 4 maja 1999 r.