Debaty sejmoweXII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zapewnienia ochrony krajowego rynku tekstylnego przed napływem tekstyliów z zagranicy

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do interpelacji pana Stanisława Janasa, posła na Sejm RP, skierowanej do ministra gospodarki, ministra finansów oraz do prezesa Głównego Urzędu Ceł (pismo z dnia 7 listopada 2000 r., sygn. SPS-0202-4993/00) w sprawie zapewnienia ochrony krajowego rynku tekstylnego przed napływem tekstyliów z zagranicy - w zakresie spraw pozostających w kompetencji ministra finansów uprzejmie informuję, co następuje:    1. Odnosząc się do pytania dotyczącego prowadzenia przez Główny Urząd Ceł rozeznania skali zjawiska przesyłania paczek przez zagraniczne firmy wysyłkowe w oparciu o przepis art. 190 § 1 pkt 4 Kodeksu celnego pragnę wyjaśnić, że:    - Według informacji przekazanych przez prezesa Głównego Urzędu Ceł (dane dotyczą wyłącznie przesyłek odprawianych w Oddziale Celnym II Pocztowym UC Warszawa) w I kwartale 2000 r. zwolnienie od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 4 Kodeksu celnego zastosowane zostało w stosunku do 85 563 przesyłek nadesłanych przez cztery zagraniczne firmy wysyłkowe.    Jak wynika z wyjaśnień prezesa GUC urzędy celne nie prowadzą statystyki dotyczącej takich zwolnień, a tym samym brak jest danych z całego kraju, co uniemożliwia pełne określenie skali problemu.    - Generalny Inspektorat Celny na wniosek ministra finansów podjął czynności wyjaśniające w zakresie stosowania zwolnień od należności celnych i podatkowych towarów o niewielkiej wartości, wprowadzanych na polski obszar celny jako tzw. paczki grupowe, na podstawie przepisu art. 190 § 1 pkt 4 Kodeksu celnego. Z ustaleń GIC wynika, iż tak duża ilość tzw. paczek dopuszczona została do obrotu bez uiszczenia należności celnych i podatkowych w wyniku błędnej praktyki administracji celnej w stosowaniu zwolnień celnych wymienionych we wskazanym wyżej przepisie Kodeksu celnego (DzU nr 23, poz. 117, z późn. zm.).    W związku z działaniami GIC minister finansów wystąpił do prezesa GUC o szczegółowe rozpoznanie problemu przywozu towarów w paczkach przez firmy wysyłkowe.    2. Odnosząc się do pytania dotyczącego wielkości strat dla budżetu państwa z tytułu niepobierania cła i podatku pobieranego od towarów przywożonych w przesyłkach pocztowych, uprzejmie informuję, że:    - z uwagi na brak pełnych danych GUC dotyczących ilości paczek odprawianych w skali kraju niemożliwe jest kompleksowe oszacowanie wielkości ewentualnych należności celnych i podatkowych, gdyby były one pobierane,    - ze wstępnych obliczeń przeprowadzonych w Ministerstwie Finansów (dane z OC II Pocztowy UC Warszawa) wynika, iż tylko w urzędzie celnym w Warszawie kwota tych należności wynosi ok. 25 mln zł rocznie. Z obliczeń przeprowadzonych przez Generalny Inspektorat Celny wynika, iż kwota ta wynosi ok. 10 mln zł kwartalnie, tzn. ok. 40 mln zł rocznie (szacunki dotyczą także tylko OC II Pocztowy UC Warszawa).    Ponadto pozwalam sobie poinformować pana marszałka, iż:    1. W ocenie Ministerstwa Finansów ważnym mechanizmem przeciwdziałającym nasilaniu się zjawiska nadmiernego napływu towarów zawartych w przesyłkach pocztowych nadawanych przez zagraniczne firmy wysyłkowe są rozwiązania zawarte w projektowanej zmianie Kodeksu celnego w części dotyczącej zwolnień celnych.    Zgodnie z art. 1909 projektu zwolnione od cła będą towary umieszczone w przesyłkach wysyłanych z zagranicy bezpośrednio do osoby znajdującej się na polskim obszarze celnym pod warunkiem, że łączna wartość towarów w przesyłce nie przekracza równowartości 22 euro. Zwolnienie od cła nie będzie stosowane w stosunku do napojów alkoholowych, tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz perfum i wód toaletowych.    2. W celu ochrony rynku wewnętrznego przed nieuczciwą konkurencją, w szczególności poprzez zapobieganie nielegalnemu przywozowi wyrobów z zagranicy, podjęto szereg działań. Wyrazem ochronnej polityki rządu w stosunku do sektora przemysłu lekkiego jest rozporządzenie ministra finansów z dnia 17 sierpnia 1999 r. w sprawie określenia urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa w zależności od rodzaju towarów lub procedur, którymi mogą być obejmowane towary w poszczególnych urzędach celnych (DzU nr 73 z 1999 r., poz. 818).    Na podstawie przepisów powyższego rozporządzenia zostały wydzielone specjalistyczne urzędy celne uprawnione do dokonywania odpraw celnych wybranych grup towarów. W placówkach dysponujących odpowiednią infrastrukturą techniczną i posiadających lepszą obsadę kadrową, służby celne mogą znacznie dokładniej, a tym samym skuteczniej ujawniać wszelkie nieprawidłowości związane z obrotem towarowym, w tym wyrobów tekstylnych (niewłaściwym oznakowaniem i klasyfikowaniem towarów oraz zaniżaniem wartości celnej). Rozwiązanie to w sposób istotny przyczynia się do uszczelnienia granic.    3. Ważnym instrumentem hamującym masowy napływ z zagranicy towarów tekstylnych, w tym przede wszystkim odzieży używanej, który znacząco ograniczył zbyt krajowej produkcji, a tym samym stwarzał zagrożenie dla krajowego przemysłu tekstylnego i odzieżowego, jest wydane przez ministra gospodarki, w porozumieniu z ministrem finansów, rozporządzenie w sprawie ustanowienia nieautomatycznej rejestracji obrotu w przywozie niektórych towarów (odzieży używanej).    Regulacja ta wprowadza obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz i określa minimalną ilość towaru, na którą pozwolenie może być udzielone. Jednocześnie nałożono na przedsiębiorców obowiązek składania sprawozdań z wykorzystania udzielonych pozwoleń. Przyjęte rozwiązanie oznacza również m.in. zwiększenie kontroli transportów odzieży na granicy pod kątem wymogów ilościowych i sanitarnych oraz umożliwia uzyskanie pełniejszych informacji w zakresie źródeł pochodzenia tej odzieży oraz jej wykorzystania na krajowym rynku.    Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia wyrażam przekonanie, iż odpowiedź na postawione w interpelacji pytania uznana zostanie za wyczerpującą.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Jan Wojcieszczuk    Warszawa, dnia 30 listopada 2000 r.