Odpowiedź na interpelację w sprawie nieprawidłowości i zagrożeń wynikających z prowadzonej polityki kadrowej i gospodarczej przez NFI JUPITER oraz Radę Nadzorczą i Zarząd Zakładu w Andrychowskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego ANDROPOL SA
Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Kazimierza Chrzanowskiego w sprawie nieprawidłowości i zagrożeń wynikających z prowadzonej polityki kadrowej i gospodarczej przez NFI Jupiter SA oraz radę nadzorczą i zarząd zakładu w Andrychowskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego ˝Andropol˝ SA uprzejmie informuję, co następuje: Spółka AZPB ˝Andropol˝ SA dnia 21 lutego 1992 r. została przekształcona z przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę skarbu państwa. Dnia 12 września 1995 r. akcje spółki zostały wniesione do narodowych funduszy inwestycyjnych. W ramach programu NFI wiodący pakiet akcji (33%) objął XI NFI SA (obecnie Jupiter NFI SA), 27% objęły pozostałe NFI, 15% nieodpłatnie udostępniono pracownikom, natomiast 25% pozostało w posiadaniu skarbu państwa. W chwili obecnej struktura akcjonariatu przedstawia się następująco: - 35,96% - NFI Jupiter SA, - 25,05% - skarb państwa, - 9,64% - NFI Piast SA, - 15,43% - pozostałe fundusze, - 13,92% - uprawnieni pracownicy, - 0,05% - osoby fizyczne. Spółka znajduje się w trudnej sytuacji ekonomiczno-finansowej. Rok 1999 był pierwszym rokiem, który spółka zakończyła ujemnym wynikiem finansowym. Była to strata w wysokości 1 032 432 PLN. Należy jednak przy tym zaznaczyć, iż zyski w latach poprzednich (11 233 600 PLN w 1997 r. i 2 207 743 PLN w 1998 r.) wynikały głównie z zysków nadzwyczajnych (10 455 900 PLN w 1997 r., 4 033 960 PLN w 1998 r., 9542 PLN w 1999 r.), których wysokość spowodowana była realizacją ugody bankowej. W lipcu 1998 r. z pomocą XI NFI SA zakończono bankowe postępowanie ugodowe, zamykające prowadzony od 1994 r. program naprawczy spółki. Przy tym w omawianych latach zarówno przychody, jak i koszty kształtowały się na zbliżonym poziomie. Stopniowy spadek przychodów i pogarszająca się sytuacja finansowa spółki spowodowana jest głównie ogólną, bardzo trudną sytuacją w branży przemysłu lekkiego. Wiadome jest bowiem, iż przemysł lekki należy do branż najbardziej dotkniętych przemianami strukturalnymi w Polsce. W szczególności dużym ciosem była utrata znacznej części obsługiwanych dotąd rynków, szczególnie krajów byłego ZSRR, otwarcie granic, liberalizacja handlu, co wiązało się z masowym importem taniej odzieży ze wschodu. Miało to niekorzystny wpływ na sytuację finansową spółek i wpłynęło na spadek rodzimej produkcji tkanin. Poza niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi na złą kondycję spółki mają także wpływ czynniki wewnętrzne. Należy tu głównie wymienić: przestarzały park maszynowy, wymagający wymiany lub modernizacji i związane z tym minimalne możliwości realizacji planów inwestycyjnych. W połowie 1998 r. XI NFI SA jako główny akcjonariusz spółki opracował program restrukturyzacyjny, którego głównym celem było zmniejszenie kosztów i niedopuszczenie do spadku przychodów ze sprzedaży. W 1999 r. spółka wdrożyła nowe programy marketingowe oraz promocję własnej marki z myślą o eksporcie. Jako pierwsze przedsiębiorstwo w tej branży w Polsce AZPB ˝Andropol˝ SA uzyskał certyfikat Ecolabeling na produkty eksportowe. Kolejnym powodem pogarszającej się sytuacji spółki są wewnętrzne konflikty personalne, brak porozumienia pomiędzy związkami zawodowymi działającymi w spółce, zarządem, a także radą nadzorczą. Ze swej strony skarb państwa jako akcjonariusz spółki AZPB ˝Andropol˝ SA może wpływać na decyzje dotyczące działalności spółki poprzez udział w walnych zgromadzeniach akcjonariuszy. Zmiany zarządu oraz pozostałych kluczowych stanowisk w spółce, które są powodem wielu konfliktów i zastrzeżeń, nie leżą w gestii walnego zgromadzenia, lecz podlegają pod kompetencje rady nadzorczej. Poprzez reprezentację w radzie nadzorczej jest możliwe sprawowanie przez akcjonariuszy bieżącej kontroli oraz nadzoru nad działalnością spółki. Z uwagi na posiadany 25-procentowy udział w kapitale akcyjnym spółki AZPB ˝Andropol˝ SA skarb państwa reprezentowany jest przez jednego członka w radzie nadzorczej spółki. Pozostały skład rady nadzorczej to czterech przedstawicieli funduszy oraz dwóch przedstawicieli pracowników. Zgodnie z art. 387 § 1 Kodeksu handlowego uchwały rady nadzorczej są podejmowane bezwzględną większością głosów obecnych. Z uwagi na bezwzględną większość w radzie nadzorczej przedstawicieli funduszu głos decydujący należy do Jupiter NFI SA i w związku z tym skarb państwa nie ma możliwości zablokowania decyzji głównego akcjonariusza spółki. Zgodnie z ustawą z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji skarb państwa utworzył narodowe fundusze inwestycyjne w formie spółek akcyjnych, których był 100-procentowym akcjonariuszem. Założeniem programu narodowych funduszy inwestycyjnych była prywatyzacja funduszy poprzez udostępnienie obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej powszechnych świadectw udziałowych, które podlegały wymianie na jednakową ilość akcji w każdym funduszu. Zgodnie z art. 38 pkt 2 ww. ustawy w posiadaniu skarbu państwa pozostało 15% akcji każdego funduszu, zarezerwowanych na inne cele. Dnia 31 grudnia 1998 r. minął okres ważności powszechnych świadectw udziałowych. Akcje NFI, w wyniku wymiany na PŚU, stały się własnością prywatnych inwestorów. Efektem rynkowego obrotu PŚU jest obecność dużych akcjonariuszy, m.in. instytucji finansowych, które zgromadziły w swoich rękach znaczne pakiety akcji. Od początku 1999 r. nowi właściciele wywierają największy wpływ na politykę narodowych funduszy inwestycyjnych. Wraz z utratą ważności PŚU skarb państwa utracił pozycję dominującego akcjonariusza. Udział skarbu państwa w akcjonariacie NFI będzie systematycznie malał, w miarę wypłat wynagrodzenia za wyniki finansowe dla firm zarządzających. W chwili obecnej skarb państwa w Jupiter NFI SA posiada około 14,33% udziału w kapitale akcyjnym. Skarb państwa, jako mniejszościowy właściciel akcji NFI, oddziałuje na strategię i działalność funduszy, w tym i na ich strategię inwestycyjną, jedynie pośrednio: na walnych zgromadzeniach akcjonariuszy, zajmując stanowisko wobec poszczególnych uchwał, i w radach nadzorczych, gdzie interesy skarbu państwa reprezentowane są przez jego przedstawicieli. W związku z powyższym ingerencja skarbu państwa w decyzje podejmowane przez Jupiter NFI SA, zarówno w polityce kadrowej, jak i gospodarczej spółki AZPB ˝Andropol˝ SA, nie jest możliwa. W celu szczegółowego omówienia sytuacji spółki zwołane zostało, na wniosek przedstawiciela skarbu państwa oraz przedstawiciela pracowników w radzie nadzorczej spółki, dwudniowe posiedzenie rady nadzorczej (5-6 października 2000 r.). W programie obrad zostało przewidziane m.in. spotkanie z przewodniczącymi związków zawodowych działających w spółce oraz przedstawienie przez zarząd radykalnego programu przywrócenia rentowności produkcji, obejmującego także likwidację produkcji nierentownej. Program likwidacji działalności nierentownej stał się głównym powodem niepokojów wśród pracowników obawiających się redukcji zatrudnienia, które zaszkodziły wizerunkowi firmy na zewnątrz, gdyż pojawiły się w mediach nieprawdziwe informacje mówiące o likwidacji spółki, wywołując natychmiastową reakcję dostawców surowców domagających się zapłaty zobowiązań oraz banku kredytującego spółkę. Obawy pracowników były o tyle nieuzasadnione, że planowana redukcja zatrudnienia objęłaby głównie pracowników administracji, co byłoby zgodne z wystąpieniem związków zawodowych. W celu wyjaśnienia aktualnej sytuacji spółki Departament Funduszy Kapitałowych Ministerstwa Skarbu Państwa, który sprawuje nadzór właścicielski nad posiadanymi przez MSP akcjami spółki, zwrócił się do Jupiter NFI SA z prośbą o informacje na temat zamierzeń funduszu wobec spółki, a także możliwość zorganizowania spotkania przedstawicieli Jupiter NFI SA z przedstawicielami związków zawodowych działających w spółce. Do chwili obecnej nie otrzymaliśmy jednak odpowiedzi. Z poważaniem Minister Andrzej Chronowski Warszawa, dnia 31 października 2000 r.
- Interpelacja w sprawie uwarunkowań prawnych i finansowych funkcjonowania rynku pracy oraz barier negatywnie wpływających na rozwój rynku i działania urzędów pracy
- Interpelacja w sprawie reformatorskich rozwiązań w służbie zdrowia na przykładzie Szpitala Powiatowego w Brzezinach k. Łodzi
- Interpelacja w sprawie wyłączenia niektórych gmin z obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania
- Interpelacja w sprawie przyczyn niezwiązania się przez Rzeczpospolitą Polską konwencją dotyczącą zakazu stosowania min przeciwpiechotnych
- Odpowiedź na interpelację w sprawie znacznego wzrostu cen gazu ziemnego powodującego w wielu zakładach pracy wzrost kosztów produkcji o ponad 30% na przykładzie Zakładów Przemysłu Jedwabniczego ˝Wistil˝ w Kaliszu