Debaty sejmoweXII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie znacznego wzrostu cen gazu ziemnego powodującego w wielu zakładach pracy wzrost kosztów produkcji o ponad 30% na przykładzie Zakładów Przemysłu Jedwabniczego ˝Wistil˝ w Kaliszu

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma, znak: SPS-0202-6142/01, z dnia 28 marca 2001 r. dotyczącego interpelacji posła Witolda Tomczaka w sprawie wzrostu cen paliw gazowych w Polsce przedstawiam poniżej szczegółowe wyjaśnienia odnośnie do zmiany obowiązującej taryfy gazowej:    Taryfa nr 1/2000 dla paliw gazowych, ustalona przez PGNiG SA, zatwierdzona decyzją prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 1 marca 2000 r., stosowana była od dnia 18 marca 2000 r. W związku z ustawą z dnia 26 maja 2000 r. o zmianie ustawy Prawo energetyczne (DzU nr 46, poz. 554 i 555) PGNiG SA złożyło wniosek o zmianę taryfy 1/2000 dla paliw gazowych w następującym zakresie:    - ustalenia nowych stawek opłat przesyłowych, zgodnie z postanowieniami art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne,    - ustalenia nowych stawek opłat za przyłączenie - na podstawie 1/4 średniorocznych nakładów na przyłączenie odbiorców do sieci gazowych,    - ustalenia nowych cen gazu na podstawie przepisu § 30 rozporządzenia ministra gospodarki z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (DzU nr 1 z 2001 r., poz. 8).    Zmiana taryfy 1/2000, wynikająca głównie z realizacji postanowień § 44 rozporządzenia ministra gospodarki z dnia 20 grudnia 2000 r., ustalona przez PGNiG SA, zgodnie z obowiązującymi przepisami została zatwierdzona przez prezesa URE w dniu 28 lutego 2001 r. i obowiązuje w rozliczeniach z odbiorcami od dnia 15 marca 2001 r. Wprowadzenie powyższej zmiany taryfy spowodowało wzrost średniej opłaty za dostawę gazu wysokometanowego dla wszystkich odbiorców w wysokości 16,3% w stosunku do opłaty obliczonej na podstawie cen i stawek ostatnio obowiązujących, natomiast w poszczególnych grupach taryfowych wzrost średniej opłaty za gaz mieści się w przedziale 12,9%-21,6%, przy czym należy mieć na uwadze, że jest mowa o tzw. średnim wzroście w grupie taryfowej, który nie jest tożsamy ze wzrostem płatności dla poszczególnych odbiorców.    Na wysokość opłaty za dostawę gazu dla konkretnego odbiorcy miały wpływ następujące czynniki:    - wzrost samej ceny gazu wysokometanowego w obrocie o 28,2% (z 0,394 zł/m3 do 0,505 zł/m3), który oznaczał dla grup odbiorców przemysłowych (W-5 do W-10 - kotłownie, piekarnie, huty szkła, zakłady porcelany, elektrociepłownie, zakłady przemysłowe) średnio 14-20-procentowy wzrost płatności ogółem,    - wzrost lub spadek płatności za usługę przesyłową, związany ze zmianą relacji składnika stałego i zmiennego opłaty przesyłowej (obniżona została stawka stała, a wzrosła stawka zmienna opłaty przesyłowej). Zmiana ta wynika z konieczności realizacji zapisu art. 45 ust. 5 ustawy Prawo energetyczne, stanowiącego, iż udział opłat stałych za świadczenie usług przesyłowych w łącznych opłatach za te usługi dla danej grupy odbiorców nie może być wyższy niż 40%. Z tego tytułu nastąpiło znaczne przesunięcie ciężaru opłat w kierunku opłaty zmiennej i istotny wzrost tej opłaty, rekompensujący utracone przychody w opłacie stałej. Dostosowanie w tym zakresie dotyczyło głównie odbiorców przemysłowych, w przypadku których przed zmianą taryfy udział opłat stałych w opłatach przesyłowych był bardzo wysoki i przekraczał 90%.    Realizacja ww. zapisu art. 45 ust. 5 ustawy PE powoduje, że dla odbiorców wykorzystujących gaz w większym stopniu i o dobrym współczynniku wykorzystania zamówionej mocy w ciągu roku (głównie zakłady przemysłowe pracujące w ruchu ciągłym, np. przemysł szklarski i ceramiczny) wzrost opłat jest wyższy, natomiast zyskują odbiorcy pobierający gaz nierównomiernie (np. 90% w sezonie grzewczym) i o niskim współczynniku wykorzystania mocy - z uwagi na ograniczenie udziału opłat stałych w opłatach łącznych. Na podstawie przeprowadzonych analiz można stwierdzić, że dla ponad 400 odbiorców przemysłowych wzrost opłat może przekroczyć 30% i w tej grupie znajdują się przedsiębiorstwa o wysokim współczynniku wykorzystania mocy (huty szkła, zakłady ceramiczne, piekarnie, ale także niektóre zakłady ciepłownicze), natomiast z drugiej strony jest znaczna liczba odbiorców (ponad 3100), którym opłaty za usługi przesyłowe, obliczone na podstawie zmienionych stawek w stosunku do poprzednio obowiązujących, spadły co najmniej o 20%, co powoduje, że całkowity wzrost opłat dla tych odbiorców jest znacznie poniżej średniej dla danej grupy. Korzyść z tego tytułu odnotowały w szczególności małe i średnie ciepłownie pracujące w sezonie grzewczym.    Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że w resorcie gospodarki trwają aktualnie prace legislacyjne nad zmianami w ustawie Prawo energetyczne i propozycje zmian w zakresie opłat za świadczone usługi przesyłowe, wynikające z art. 45 ust. 5 ustawy, będą brane pod uwagę, co pozwoli na złagodzenie skutków zmiany taryfy na paliwa gazowe. Jednocześnie wyjaśniam, że obecna korekta taryfy na paliwa gazowe nie jest związana z planowaną dywersyfikacją dostaw gazu do polski. Ceny paliw gazowych ustalane są na podstawie cen produktów ropopochodnych i wszelkie zmiany cen tych produktów bezpośrednio rzutują na zmianę cen paliw gazowych.    Odnośnie do odpowiedzi na pytanie pana posła dotyczące sytuacji w Zakładach Przemysłu Jedwabniczego ˝Wistil˝ w Kaliszu uprzejmie informuję, że przesłałem zapytanie do Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa SA z prośbą o udzielenie bezpośredniej odpowiedzi panu posłowi.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Andrzej Karbownik    Warszawa, dnia 27 kwietnia 2001 r.