Debaty sejmoweXII Kadencja

Interpelacja w sprawie zmiany interpretacji art. 6 pkt 3 ustawy o funduszu alimentacyjnym

   Szanowny Panie Ministrze! W związku z narastającą liczbą decyzji o wstrzymywaniu wypłat świadczeń dla osób pełnoletnich z funduszu alimentacyjnego, pragnę zająć stanowisko w sprawie interpretacji art. 6 pkt 3 ustawy o funduszu alimentacyjnym z dnia 18 lipca 1974 r. (DzU 1974, nr 27, poz. 157).    Do tej pory świadczenie przysługiwało osobie, która ukończyła 18 lat, pod warunkiem, że w dalszym ciągu kształciła się. Sytuacja zmieniła się w kwietniu br., kiedy Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia 23.04.2003 r. (znak DSR-522-5/240/03) poinformowało Zakład Ubezpieczeń Społecznych o zmianie interpretacji ww. przepisu ustawy.    Z pisma wynika, iż osoba pełnoletnia jest uprawniona do pobierania świadczeń z funduszu alimentacyjnego tylko w przypadku, gdy kształci się w szkole i jednocześnie legitymuje się co najmniej umiarkowanym stopniem niepełnosprawności.    Moim zdaniem z art. 6 pkt 3 cytowanej ustawy, w brzmieniu: ˝Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują osobie, która: (...) 3. po osiągnięciu pełnoletności nie kształci się w szkole i nie jest uznana za osobę o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności lub nie posiada orzeczenia traktowanego na równi z orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, chyba że ukończyła 50 lat˝, taki wniosek nie wynika. Słuszna wydaje mi się interpretacja, która obowiązywała do dnia 23.04.2003 r., a mianowicie iż świadczenie należy się osobie, która ukończyła 18 lat i dalej się kształci, bez względu na to, czy jest osobą pełnosprawną, czy osobą o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.    Warto również zwrócić uwagę, że sprawa interpretacji tego przepisu to nie tylko legislacyjne rozważania, ale dramat tysięcy osób, które w jednej chwili pozbawione zostają należnego im świadczenia. Należnego - bo pamiętajmy, że osiemnastolatek to uczeń trzeciej klasy szkoły średniej, który ma pełne prawo dalej się kształcić.    Wobec powyższego nasuwają się pytania:    Co w takiej sytuacji ma do zaoferowania Ministerstwo w zamian?    Jak dotąd szkolnictwo średnie nie jest objęte systemem stypendiów socjalnych dla uczniów z najuboższych rodzin. W publicznych uczelniach wyższych co prawda taki system funkcjonuje, ale kryteria przyznania stypendium socjalnego są tak rygorystyczne, iż w rzeczywistości niewielu studentów je spełnia. Na co zatem mogą liczyć ci młodzi ludzie, wkraczający w dorosłe życie, których pozbawia się najmniejszej osłony socjalnej?    Z poważaniem    Poseł Jan Chojnacki    Warszawa, dnia 3 czerwca 2003 r.