Debaty sejmoweXII Kadencja

Interpelacja w sprawie nieumieszczenia na liście chorób przewlekłych stwardnienia rozsianego - ponowna

   Szanowny Panie Premierze! W związku z odpowiedzią udzieloną w piśmie z dnia 29 grudnia 1998 r. (FAL I/450/R-260/98) przez pana ministra Wojciecha Maksymowicza na moją interpelację w sprawie uznania stwardnienia rozsianego za chorobę przewlekłą stwierdzam, iż uważam argumentację pana ministra za niewystarczającą.    Pan minister Maksymowicz pisze, że ˝nie wszystkie choroby przewlekłe mogą zostać uwzględnione w tym wykazie z różnych przyczyn˝. Nie rozumiem tylko, dlaczego choroby, nazywane przez samego pana ministra przewlekłymi, nie mogą znaleźć się na liście chorób przewlekłych z jakichś bliżej nieokreślonych przyczyn. Z odpowiedzi pana ministra wynika, że na listę zostały wpisane choroby wraz z lekami stosowanymi w rutynowym leczeniu danej jednostki chorobowej. Natomiast w przypadku SM brak jest skutecznego leczenia przyczynowego i to zadecydowało o nieumieszczeniu tej jednostki chorobowej na liście. Rzeczywiście SM leczone jest przede wszystkim objawowo, ale istnieją także leki, które opóźniają kolejne rzuty choroby i przyspieszają remisję.    Umieszczenie SM na liście uprościłoby także procedurę związaną ze specjalistycznym leczeniem, pozwalając na uniknięcie wielu zbędnych wizyt u lekarza rodzinnego, co oszczędziłoby czas zarówno lekarzom, jak i pacjentom, a także obniżyło koszty leczenia.    Zwracam się do pana premiera z zapytaniem, czy rzeczywiście brak skutecznego leczenia przyczynowego jest wystarczającym powodem nieumieszczenia SM na liście chorób przewlekłych - a tylko taką argumentację podał pan minister Maksymowicz. Jakie kryteria decydują o umieszczeniu danej jednostki chorobowej na liście chorób przewlekłych, skoro nie wystarcza sama przewlekłość choroby?    Poseł Jacek Kasprzyk    Warszawa, dnia 19 stycznia 1999 r.